The interview with IVA NOVA in the Froots December issue 2008

 

CD REVIEW: IVA NOVA. Chemodan
Geometriya GEO 011
It is late, I'm tired, just one more vodka before I head back to my hotel - the search for ethnic-based Russian rock has proved pretty fruitless - in St Petersburg for a few days. My eyes scan the wall, the flyers and posters show endless metal, punk and prog, then from the shadows, a silent character slips a torn cigarette packet top on to the table. "You seek something Russian, with fire? You need Iva Nova." Thus saying he departs back into the inky recesses of the bar and leaves me with a name, my vodka and a mystery - Iva Nova.
All fantasy of course, I've never been to any part of Russia, let alone the glories of St Petersburg, but there it is you'll find Iva Nova, who found me by the usual method - envelope through the front door, courtesy of fRoots Central - jolly glad they called though.

This is a lithe, noisy, scatty beast that really does give off vibes of its homeland, the creation of five liberal-minded, radical thinking female musicians who partied up some old Russian folk songs for a one-off rally in 1998. Now the plan has coalesced into this second studio set, Chemodan, or Suitcase to you.
It's an album that reels and totters from Brecht black theatre one moment to almost oi the next, rooted in a big fat Russian accordeon that sounds like it's heralding a Cossack dance troupe. Ska and jazz get nods as well as a huge, dirty guitar sound and a rim shot rhythm section that'd do the Stray Cats proud. With songs in a variety of tongues including Georgian, Tartar and Bulgarian, thankfully there is an English insert, Suitcase being a very apt title for a CD built up of character sketches, experiences, observations and a singular intention to party hearty. I like this, I like it loads and I think you will too; real shame they're only touring on the continent, Iva Nova really would set a fire on our side of the North sea. Never a dull moment.

Simon Jones fRoots Magazine

Iva Nova is an all-female quintet that had been formed in St. Petersburg in Russia in 2002, featuring singer Nastya Postnikova, guitar player Inna Lishenkevich, accordion player Elena Zhornik, bass player Ekaterina Grigoryeva, and drummer Katherina Fyodorova. So there is everything for a rock'n'roll, ska and punk band. On the other side the five young ladies are deeply rooted in their native music. They write original songs based on traditional Russian music. It is fast, fun, rocking - and for the dancers. Lyrics are in Russian as well as in other Slavic languages. One of the most exciting bands coming from Russia in quite some time, the girls probably bring every house down.

Walkin' T:-)M http://www.folkworld.de/

 

Iva Nova at Folkwoods
Iva Nova zorgde ’s avonds voor veel spektakel. De Russinnen barstten van de energie en vooral de gitariste en de accordeoniste verkenden het hele podium met stappen, danspassen en sprongen. Een toeschouwer verzuchtte dat hij ‘wel haar accordeon zou willen zijn’ en dat snapten we wel, met zo veel passie en effect werd dat instrument bespeeld. De gitariste beschikte over een indrukwekkende verzameling knallende en zompige gitaargeluiden en de hele band speelde in meerdere nummers een spel met vertragen en versnellen, stoppen en weer starten. De muziek werd hierdoor meer dan ‘balkanbeat’ maar hoe je het wel moet nomen weten we nog steeds niet. Al met al een geweldige vondst en een van de verassingen van het festival.
http://www.folkroddels.be

IVA NOVA at Mundial festival :Russische folkpunk van Iva Nova zou op een groter podium mogen
Uiteindelijk wordt hetzelfde podium betreden door vijf Russische dames, onder de naam Iva Nova. De dames laten gelijk zien dat ze van wanten weten en trappen af met een lekker nummer. Een ding is zeker, deze dames beheersen hun instrumenten, en laten zien dat, als je inventief bent, je overal een instrument van kunt maken. De expressiviteit van de dames siert hun optreden en de Russische folk komt aangenaam aan bij het publiek. Volgend jaar zouden ze deze dames mogelijk wat meer ruimte mogen geven op een podium?
3voor12lokaal.vpro.nl/ Tilburg

Polkapunkrockende Russinnen in Paradox
Iva Nova bewijst dat er meer is dan t.A.T.u. in Rusland

Bas van Duren donderdag 26 mei 2005

De site van podium Paradox belooft wat. "Punkrockende meiden uit Rusland! The Pogues op z'n Russisch!" Des te vreemder is het om gedekte tafeltjes en stoelen te zien. Waxinelichtjes erop en een publiek dat amper onder de veertig zit. Punkrock toch? Dan gaan de voeten toch van de vloer? Niet met dit publiek, waarvan het leeftijdsgemiddelde toch in de loop van de avond omlaag gaat. Jammer, maar misschien valt het qua punkrockigheid wel mee.

IVA NOVA
Vijf aparte dames betreden het podium. Apart vanwege de kleding die ze dragen, de tattoo's en het jongensachtig uiterlijk van de gitarist. Getooid in een spijkerbroek, geruit bloesje en een pet, pakt Inka Lishenkevich haar gitaar. Een opzwepend nummer wordt ingezet als bassiste Elena Novikova de eerste noten laat vallen. De ranke Russin heeft een opvallende verschijning met haar vleeskleurige kniekousen en een bloemetjesjurk. Ondanks haar norse blik perst ze er wel een lekker loopje uit waar de drumster haast teutonisch overheen kan denderen. The Pogues op z'n Russisch ja, inclusief Russische teksten waar op het moment niks van is te maken, maar waarvan de sexy zangeres Vera Ogareva later zal zeggen dat het over het leven en gevoelens gaat.

WARM
De set zit vol met aanstekelijke, snelle punkrockdeuntjes waarin de Russische invloeden zich niet beperken tot alleen de tekst. De meerstemmige zang klinkt zoals je het kent van die typische Russische dans. Hurken, en dan maar bewegen met die benen. Ook de Russische accordeon draagt bij aan het gevoel van Moskou, ijskoude wodka en het Kremlin. Voor de koele Russinnen is het kennelijk een beetje te warm op het podium, getuige het jasje van Ogareva dat halverwege de set uit gaat. Ze maken het zichzelf ook wel moeilijk door in een ijzingwekkend tempo hun nummers te spelen. Opmerkelijk is ook hoe de liedjes soms bijna new-waverig aandoen. Zonder synthesizers, maar wel met accordeon.

FLUISTEREN
Na een dik uur begint het enigszins te vervelen. Een goed moment om de elektrische gitaar in te wisselen voor de akoestische en even het tempo verlagen. Er komt wat meer percussie bij kijken en als er bellen rinkelen, zegt iemand in de zaal lollig "He', de ijscoman". Grappig zeg. Het publiek is verdeeld in twee kampen. Vooraan zitten de enthousiasten en achterin wordt er gepraat tot ergernis van velen. Stil worden ze allemaal bij een nummer vlak voor het eind. De zangeres fluistert en hijgt tot ze er genoeg van krijgt en zet het daarna op kippenvelverwekkend schreeuwen. Iedereen zit genageld aan zijn of haar stoel terwijl de band even nonchalant direct daarna weer een vrolijk polkapunkrock nummer inzet. Het past bij de girlpower die deze Russinnen uitstralen. En daar hoort een toegift van slechts twee minuten natuurlijk evengoed bij.

http://3voor12lokaal.vpro.nl/

IVA NOVA INTRODUCEREN NIEUWE RUSSISCHE MUZIEK IN VOORUIT
Dirk Steenhaut

In het cafe van Vooruit speelde donderdagavond Iva Nova: vijf wilde, overvloedig getatoeeerde dames die teruggrijpen op Russische, Oekraiense en zelfs Bulgaarse folksongs, maar die wel spelen met de ongebreidelde energie van een punkgezelschap. De groep, aangevoerd door zangeres Nastya Postnikova, klonk stevig en hecht, beschikte over een solide ritmesectie en bracht een gitariste in stelling die zowel Doors-riffs als surfrockmotiefjes uit de snaren perste. Voorts eisten vooral een wervelende bajan (Russische accordeon) en rauwe, meerstemmige zangpartijen de aandacht op.

Iva Nova had ook een hoop stuiterende eigen nummers in petto. De groep bouwde een bruggetje tussen polka en ska en klonk zo uitbundig en aanstekelijk dat ze meteen een deel van het publiek aan het dansen kreeg. Mochten deze meisjes ooit hun weg vinden naar de podia van Dranouter of Sfinx, ze zouden er gegarandeerd tot een revelatie uitgroeien. Misschien dat de organisatoren van die evenementen er goed aan doen Iva Nova eens te komen keuren als de groep in december opnieuw Gent aandoet. Want, jawel, wereldmuziek kan ook op zijn Russisch.
Progress vindt plaats van 1 tot 4 december in Vooruit, Gent. Zijn al bevestigd: Auktyon, ZGA, Evelyn Petrova, Iva Nova, Fotomoto, Ache, Nado Podumatj, Dmitry Pokrovski Folk Ensemble & Opus Posth en Alexesei Aigui met Ensemble 4'33.

30-05-2005

Luc Janssen (3voor12 radio) over IVA NOVA

Engels is eigenlijk maar een vrij hopeloze taal om in te zingen, had je je dat al eens gerealiseerd. Neem nu Italiaans, of eh...Russisch. Vijf Russische meisjes uit Sint Petersburg weten de polka met de punk te verenigen in Iva Nova. Zeg maar de Russische Pogues - zo punky klonk een accordeon nog nooit, en de zangeres zingt bijzonder mooi.
‘Iva Nova is the coolest Russian female band’, schreef Rolling Stone Magazine. Door VPRO radio werden ze al betiteld als ‘De Russische Pogues’.

Iva Nova is inderdaad een explosieve cocktail rechtstreeks besteld uit Sint-Petersburg. Deze meidengroep mengt op een geheel eigenwijze wijze traditionele Russische folk en sensitieve jazz met de rauwheid van punkrock. Iva Nova werd opgericht in 2002, nadat de dames in verschillende folk en rockbands hun muzikale kunnen al hadden aangescherpt. De bezetting is uitzonderlijk te noemen; naast basgitaar, gitaar en drums, staan de Russische knoppenaccordeon (bayan) en de stem van zangeres Vera Ogaryova in het roodgloeiende middelpunt. De muziek zit vol met aanstekelijke drumritmes, pakkende gitaarriedels en een meeslepend stemgeluid. Met een nodige portie humor bestoken ze hun publiek met niet aflatende stoten energie. Op Oerol 2004 bouwden ze al een feestje, maar in de intieme zaal van Paradox kan het dak er wel eens afgaan.
RiSK: Iva Nova (Rus)

Funf Frauen mu?t ihr sein

Iva Nova aus St. Petersburg im Maschinenhaus der Kulturbrauerei

Eckhard Furlus

Selten hat mich eine Musik in der vergangenen Zeit so unmittelbar beruhrt und begeistert wie der von russischer Folklore beeinflu?te, mit Elementen aus Jazz und Punk angereicherte Rock der funfkopfigen Band Iva Nova aus St. Petersburg in Ru?land. Im vergangenen Jahr hat die Gruppe auf mehreren Festivals in Deutschland, Holland, Finnland und Ru?land ihr facettenreiches Repertoire vorgestellt. So war es nur zu bedauerlich, da? an diesem Freitag, dem 13. Mai, lediglich einige wenige Interessierte den Weg ins Maschinenhaus der Kulturbrauerei in Prenzlauer Berg gefunden hatten.Sollte es an dem fur die Kulturbrauerei eher spaten Termin gelegen haben? Oder waren es die vielen anderen Musik- und Sportveranstaltungen, mit denen Berlin an diesem Wochenende zeitgleich aufwartete? Au?er mir und meiner Begleiterin fanden bis 22 Uhr gerade mal ein gutes Dutzend Besucher den Weg ins Maschinenhaus der Kulturbrauerei, um die funf Damen aus St. Petersburg bei ihrem Auftritt im Maschinenhaus zu erleben. Als dann etwa eine Viertelstunde spater das Konzert beginnt, ist das Maschinenhaus noch nicht zur Halfte gefullt.
Iva Nova ist eine 2002 in St. Petersburg gegrundete Frauenband. Jedes der funf noch sehr jungen Bandmitglieder hat zuvor bereits in anderen Gruppen gespielt und musikalische Erfahrungen gesammelt. Neu an dieser Formation, die als eine der gro?ten musikalischen Entdeckungen Ru?lands der letzten Jahre gehandelt wird, ist die erfrischende Kombination aus traditioneller slawischer Musik mit einer wilden, frischen Mischung aus Jazz, Rock, Ska und Punk, die ein wirklich zundendes Crossover ergibt und dabei zu keiner Zeit in eine peinlich beruhrende Weltmusik abdriftet.
Die funf Damen in dieser Band sind die Sangerin Nastya Postnikova, die Gitarristin Inna Lishenkevich, Elena Zhornik, die russisches Akkordeon spielt, die Bassistin Ekaterina Grigoryeva sowie Katherina Fyodorova am Schlagzeug. Die Tatsache, da? nur wenige Konzertbesucher gekommen sind, nehmen sie gelassen. Nastya Postnikova kundigt einen Song an und sagt auf Englisch, er handle vom Namen eines Wochentag. Einem wie heute. Freitag. Nachdem sich die Band mehrmals beim Publikum bedankt, sagt meine Begleiterin: „Heute lernst du dein erstes russisches Wort; es hei?t `Danke’.“ Ein weiterer Song wird von Iva Nova Ramones-ma?ig auf Deutsch eingezahlt: „Eins, zwei, drei, vier.“
Nach dem Konzert gibt es eine Zugabe. Leider nur eine. Dazu werden die Instrumente getauscht. Das Publikum klatscht im Rhythmus der Songs mit; einige Leute tanzen. Dann ist dieser schone Konzertabend vorbei. Was hei?t noch mal „Danke“ auf Russisch? Ach ja. Spasiba.

http://www.tuxamoon.de/

Russische stevige kost in den Heksenketel in Antwerpen
25/05/05 -door Jan van Rymenant (van Espiral)-

Altijd leuk om bij de collega's in de muziekclubs eens naar een concertje te gaan kijken. Die maandag avond met zijn tweeen naar de Heksenketel, een leuke folkkroeg in hartje Antwerpen. Raf, de bezieler van deze kroeg, had de Russische groep Iva Nova uit St Petersburg kunnen strikken. Erg benieuwd naar hetgeen komen zou, ik had ze nog nooit gehoord voordien, een plekje aan den toog ingenomen en even alle zorgen afgegooid. Klaar om nog eens van muziek te genieten.
En of we genoten hebben. Het was geen pure Russische folk, nee het was veel meer, alles zat er in. Ik had stilletje gehoopt dat Iva Nova aanleunde bij de muziek die Apparatchik en Leningrad Cowboys brengen, lekker dansbare pogo folk maar zelfs dat was er naast. Dit was een vloed van klanken die over je heen stormde. Het begon al redelijk hevig en wat opviel was een flink rockende gitaar en een overweldigende percussie, geen rommelpotje maar stevig op zijn poten. Je zag dat het publiek even hard verrast was als ikzelf maar na twee a drie nummers was de verbazing al volledig omgezet naar enthousiasme en je zag de groep loskomen na een wat aarzelend begin. Deze meiden weten goed waar ze met bezig zijn en verkennen de grenzen van de muziek.
Enkele uitschieters waren de Steppe Song, de accordeon opent en als de beide zangeressen invallen is het net even of je hoort Hedningarna of Varttina, maar dan is de gitaar en de drum er weer en gaat het ritme weer flink naar boven. Poor Boy (ik vertaal de nummers in het Engels omdat Cyrillisch schrift niet op mijn klavier werkt) is zo een lied dat dan heel wat rustiger klinkt en je kan je zo inbeelden dat je op de uitgestrekte besneeuwde steppe zit en de lokale bewoners hun traditionele liederen zingen. Young Cossak is een traditioneel Oekraiense song die op zijn 'Iva Novas' aangepakt is, een kruising tussen The Pogues en het eerder vernoemde Apparatchik maar net een ietsje harder. Friday is dan weer een rustig nummer dat zachtjes overvloeit naar een redelijk bombastische song. Het beste nummer voor mij was Rodopian Song, origineel een Bulgaarse traditional die meerstemmig gezongen wordt. Elke muzikant profileert zich telkens, eerst de gitaar, dan de accordeon, weer die stemmen en plots gaat het een maatje sneller, de accordeon en de gitaar houden dan een klein duel en plots stopt het nummer, mooi hoor. Iva Nova verveelt nooit, soms iets te hard maar nooit over de grens. Het publiek ging in ieder geval helemaal door het lint, van braaf handgeklap bij de eerste nummers naar uitbundig applaus en geroep tijdens het vervolg, een bisnummer was het logische gevolg.
Iva Nova is folk, punk, rock en traditie in een pot gegooid, energiek en met passie gebracht. Het lijkt soms een chaotisch iets maar alles past perfect in mekaar. Ik kan me inbeelden dat sommige mensen hun wenkbrauwen fronsen bij deze overweldigende maar goed gespeelde set. De gitaar is flink aanwezig en het is soms best wel hard, toch..... voor mij was het een heel goed concert. Smaken verschillen maar dit is wel mijn ding. Als ik het goed heb spelen ze vandaag (woensdag) in de Paradox in Tilburg en morgen donderdag in de Vooruit in Gent en nadien nog een keertje in Nederland. Ik wil best nog een keer gaan kijken, niet alleen hun muziek spreekt me aan, het zijn allemaal nog erg leuke mensen ook, we hebben achteraf nog lekker lang gepraat over muziek en adressen zijn uitgewisseld. De geluidsman Nickolai is trouwens iemand die vooral in St Petersburg en Moskou experimenteert met geluiden en effecten, echt iets heel speciaals en wie weet krijgen we dat hier in de lage landen ook een keer te zien.
Hoed af voor de mensen van de Heksenketel, ik kijk uit naar meer van dat.

http://www.folkforum.nl